Schuilen bij mama

Op zondag 17 juni stonden we weer - met kinderen en kleinkinderen - op de Nw Ooster in Amsterdam. Twee jaar geleden reden we om die tijd door Duitsland, om wat later afscheid te nemen op een parkeerplaats. 'Tot zondag!' Het bleek een Adieu te zijn.
Twee jaar alweer! Wat lijkt het kort en wat is het al weer een lange tijd. En nog steeds wordt ze zo gemist. De laatste keer dat Pepijn bij oma was, moest ze hem troosten. Nu zoekt hij troost bij moeder en wij zochten troost bij elkaar. Adieu Betsie, jij onvergetelijke.